دهلوى كتاب « فيض القدير » او را در كتاب « اصول الحديث » ستوده است . 109 - اثبات ملّايعقوب بنبانى ملّايعقوب بنبانى لاهورى ثابت‌بودن اين حديث را در كتاب « عقائد » خود مسلّم دانسته هر چند كه در مدلول آن مناقشه كرده است كه گفته‌اش در محل خود خواهد آمد . شرح حالش صاحب نزهة الخواطر « 1 » شرح حال او را آورده و او را به شيخ عالم محدّث ، يكى از مردان مشهور در فقه و حديث و فنون حكمت ، وصف كرده است . سپس ستايش او را از « الأفق المبين فى أحوال المقرّبين » و « مرآة آفتاب‌نما » نقل نموده و تأليفات او را ذكر كرده و وفاتش را در سال 1098 دانسته است . و دهلوى مناقشه‌ى او را در مورد دلالت حديث ثقلين نقل كرده و در حاشيه‌ى « التحفة الاثناعشرية » بر آن اعتماد كرده است و ما آن را در جلد « حديث ثقلين » آورده و محتوايش را آشكار كرده‌ايم . 110 - اثبات مقرى اندلسى ابوالعبّاس احمدبن‌محمّد مقرى اندلسى حديث « مدينة العلم » را اثبات كرده است و بيت‌هاى مذكور ذيل شماره 104 در همين بخش از قصيده‌ى ابن‌جابر اندلسى را نقل كرده و سپس گفته است : « اين ابياتى است كه از آن قصيده‌ى بىنظير به دست آورده‌ام و اينك ديوان شعر او در اختيارم نيست تا تمام آن را بنويسم . آن قصيده مناسب اين باب است كه آن را پايان بخش اين كتاب قرار داده‌ايم ، همان‌گونه كه پوشيده نيست . » « 2 »

--> ( 1 ) . نزهة الخواطر 4 / 285 . ( 2 ) . نفح الطيب 4 / 603 .